Τα μαξιλάρια της ανεπρόκοπης (χωρίς ράψιμο)

Επιτέλους καινούργια ανάρτηση γιατί και να θέλω να τεμπελιάσω οι Creative bloggers δε με αφήνουν!! 😜 Έχουν βάλει σκοπό να δείξουν ότι ιδέα τους έρχεται και αυτή τη φορά παίζουν με μαξιλάρια!!
Βέβαια εγώ με το ράψιμο δεν έχουμε καμία σχέση οπότε δείξε κατανόηση.



Από μικρή θαύμαζα τη γιαγιά μου όταν έραβε σε εκείνη την κλασσική Singer με το σιδερένιο πόδι που το πατούσες για να δουλέψει. Και τι δεν μας είχε φτιάξει, φούστες σκωτσέζικες, αποκριάτικες στολές, φορέματα δικά της για βραδυνές εξόδους, ρούχα για τη μαμά μου. Εδώ ταιριάζει το Respect!
Βέβαια το πόσο σημαντικά ήταν όλα αυτά το κατάλαβα τώρα που μεγάλωσα, η γιαγιά δε ζει και τα μόνα ενθύμια που έχω είναι μερικά από τα μωρουδιακά μου (που είχε πλέξει) και τα είχε φυλαγμένα και ευτυχώς μου τα έδωσε λίγο πριν τη χάσουμε.

Εμένα οι γνώσεις μου περιορίζονται στη βελόνα και κλωστή, μόνο!! Λείπει κουμπί;;
Επειδή δε γίνεται να το κολλήσουμε ή να το ζωγραφίσουμε (όπως έκανε ο Ηλιόπουλος στη ταινία), πρέπει να το ράψω και συνήθως ακολουθώ το γνωστό τρόπο, όχι με σχέδια πάνω στο κουμπί έτσι ώστε να είναι ομοιόμορφο και άλλα τέτοια προκομμένα. Να εξηγούμαι. Για να ξανά φύγει κουμπί που έχω ράψει εγώ μάλλον που θα πρέπει να το κόψεις με ψαλίδι και μαζί και κομμάτι από το παντελόνι μη σου πω!! χαχαχα ή ράβουμε ή παίζουμε.



Οπότε όπως κατάλαβες, αυτές οι θήκες έγιναν χωρίς ράψιμο και με τη γνωστή ταινία αράχνης!! U know, σιδερώνεις και κολλάει. Μεγαααλη επιτυχία αν και έχει κάποια μικρά θεματάκια που και εγώ δε γνώριζα και με παίδεψε αρκετά μέχρι να της δείξω ποιος κάνει κουμάντο πάνω σε αυτή την σιδερώστρα!! Ήταν τέτοιο το χάλι μου να την 'στρώσω' που ξέχασα να τραβήξω φωτογραφίες από όλη τη διαδικασία και το θυμήθηκα όταν τα στόλισα. Δεν υπήρχε όμως περίπτωση να φτιάξω άλλα, άμα ξεπεράσω το σοκ μπορεί. 😜😂 Ξέρεις πόσες ώρες έφαγα όρθια??
  • Για πατρόν χρησιμοποίησα τις προηγούμενες θήκες που είχα, μέτρησα τις διαστάσεις και έκοψα το ύφασμα σε ένα μακρόστενο κομμάτι που δίπλωσα στα δύο.
  • Σε κάθε πλευρά μετράς και γυρίζεις το ύφασμα από τη μέσα μεριά για να καλύψεις τις ψαλιδιές και τυχόν στραβά κοψίματα. Σε αυτό το σημείο πρέπει να κολλήσεις κάποια σημεία με τη ταινία διαφορετικά μπορεί να ανοίξει όταν βάλεις το μαξιλάρι.
  • Το ίδιο κάνεις και στο άλλο κομμάτι ύφασμα προτού τα ενώσεις.
  • Ξανά βάζεις ταινία και αυτή τη φορά ενώνεις τα δύο υφάσματα. Ακολουθείς την ίδια διαδικασία για όλες τις άκρες. Εγώ δεν ακολούθησα ακριβώς αυτή τη σειρά και για αυτό μου πήρε πολύ περισσότερο χρόνο.
  • Κόλλησα απευθείας το ένα ύφασμα με το άλλο και όταν τελείωσα είχα στραβές άκρες!!! Έπρεπε λοιπόν να το καλύψω με κάποιο τρόπο και σκέφτηκα την σατέν μαύρη κορδέλα που είχα. Οπότε ξανά ταινία και σιδέρωμα. Έλα όμως που δεν έπρεπε να έρθει σε επαφή η μαύρη κορδέλα με το καυτό το σίδερο (το σίδερο πρέπει να καίει για να κολλήσει καλά η ταινία). Άντε και από την αρχή για να βάλω πανί από πάνω.
  • Και έφτασα κάποια στιγμή στο κλείσιμο του μαξιλαριού όπου το δίπλωσα λίγο και το έκανα σε στυλ φάκελο έτσι ώστε το πάνω μέρος να πέφτει πιο μακρύ από το κάτω!!
Αυτά από εμένα
Αν δεν έχεις δει τι έφτιαξαν τα υπόλοιπα κορίτσια της ομάδας μπορείς να πατήσεις πάνω στο όνομα του κάθε blog.

Καλή Χρονιά σε όλους!!

Χριστίνα - Art Decoration Crafting
Λαμπρινή - Lamprouka
Κατερίνα & Λένα - Violet Mimosa
Ελπίδα - Two boys & hope
Κική - Just Creative moments
Ελεάνα - My home my memories


Σχόλια

  1. Κι εγώ με το ράψιμο λίγα πράγματα αν και κατά καιρούς το έχω προσπαθήσει!!! Πάντως εσύ μια χαρά τα κατάφερες τελικά!!! Ο συνδυασμός δε, είναι τέλειος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. gia mena einai ayta....ευκολα και γρηγροα! και μου αρεσε η τσαχπινια με τη μαυρη σατεν κορδελα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι όμορφα που τα έφτιαξες Ελεάννα μου!!! Εγώ πάλι με το ράψιμο ουδεμία σχέση, άντε κανένα κουμπί μόνο...χιχιχι Φιλάκια και καλή Χρονιά (δεν τα έχουμε πει)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι χρυσά, έχουν μαύρες λεπτομέρειες και το κυριότερο είναι No sew! Νομίζω πως όλα μαζί αρκούν για να τα αγαπήσω ε; 'Αμα δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ από την άλλη θαυμάζω αυτούς που έχουν την υπομονή και πιάνουν με βελόνα και κλωστή να ράψουν!!Το οτιδήποτε,ακόμα και κάλτσα!χαχαχ Βαριέμαι απίστευτα!Προτιμώ να βάζω μπρος την ραπτομηχανή παρά να το κάνω αυτό!χαχχααχα Τα μαξιλάρια σου είναι τέλεια και τα χρώματα πολύ γκλάμουρ!!!Είναι μια πολύ καλή λύση η αράχνη ακόμα και για έκτακτες περιπτώσεις όπως ένα ξήλωμα της τελευταίας στιγμής!
    Πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου